Doprecyzuję, że chodzi o adresata.

Źródło: http://labho.com/wp-content/uploads/2011/10/Subscribers.jpg

Żadna kampania nie przyniesie pożądanego efektu, jeśli nie zostaną spełnione odpowiednie wymagania. Na proces przestrzegania najlepszych praktyk wysyłkowych składają się przeróżne systemy weryfikacji nadawców, unikanie treści „zakazanych”, bieżące przetwarzanie zwrotek i wniosków o usunięcie z listy odbiorców, tworzenie wiadomości o niewielkich rozmiarach oraz wiele innych aspektów, o których możnaby napisać masę odrębnych artykułów.

Powyższe czynniki, to jednak tylko techniczna strona całego procesu komunikacji. Przede wszystkim chodzi o dostarczenie ludziom tego, na czym im zależy. Wysyłanie nieprzemyślanych, jednakowych komunikatów do zbioru wszystkich zarejestrowanych subskrybentów to przepis na katastrofę. W najlepszym wypadku odbiorcy zignorują naszą komunikację, ale w gorszym złożą skargę do dostawcy skrzynek pocztowych, który nie będzie miał innego wyjścia, jak zablokować ruch od podejrzanego nadawcy. Sytuacja taka jest praktycznie gwarantowana przy znacznej liczbie tego typu zgłoszeń. Mimo, że polscy ISP nie korzystają jeszcze z mechanizmu Feedback Loop (zachęcam do lektury wcześniejszego artykułu o mechanizmie FBL), to i tak ich poczmistrzowie rozpatrują standardowe zgłoszenia na bieżąco.

Kolejnym zagrożeniem jest budowanie bazy adresatów poprzez prosty formularz zapisu online (nie wspominając nawet o nielegalnym zbieraniu emaili znalezionych w sieci) bez wymaganego potwierdzenia zapisu. Oznacza to tyle, że właściciel adresu zgłoszonego do zapisu może nawet nie wiedzieć, że stał się czyimś subskrybentem. Ryzyko wynika bowiem z mechanizmu pojedynczego zapisu (single opt-in), stosowanego w wielu formularzach online, który uniemożliwia weryfikację, czy podany adres email rzeczywiście jest w posiadaniu osoby zapisującej się.

Rozwiązaniem jest jego przeciwieństwo, czyli confirmed opt-in. Ten typ zapisu polega na tym, że sama akcja zgłoszenia adresu skutkuje automatycznym wysłaniem wiadomości z linkiem potwierdzającym na podany przy zapisie adres. Dopiero po jego kliknięciu następuje dodanie nowego odbiorcy do listy odbiorców.

Źródło: http://www.co-regdata.com/wp-content/uploads/2011/05/opt-in-data.jpg

Zalety opisywanej metody są olbrzymie. Nie tylko mamy pewność, że subskrybent w ogóle istnieje, ale także zapis następuje świadomie, a co za tym idzie oferta będąca przedmiotem subskrypcji została zaakceptowana i możemy bez obaw (w jej zakresie) prowadzić komunikację z takim odbiorcą.

Współczesna rzeczywistość nakazuje personalizację oraz segmentację grup docelowych w kampaniach mailingowych. Najlepsze efekty osiągniemy tylko wtedy, gdy nasze oferty dotrą tylko do osób, które się ich w danej formie spodziewają. Zdecydowanie nie polecam tworzenia ogólnej listy, do której “wrzuca się” wszystkich odbiorców, nie ważne czy np. są byłymi klientami, czy też zapisali się jedynie w celu otrzymywania newslettera.

Przykład: subskrybent A chce otrzymywać newsletter z ofertami turystycznymi. Tymczasem nadawca uznaje, że spróbuje zainteresować go najnowszą kampanią reklamową z artykułami ogrodniczymi i wysyła ją bez uprzedniego kontaktu. Efekt łatwy do przewidzenia. Nie tylko ryzykujemy brak odzewu, ale również irytację, która może się odbić na całym procesie komunikacji z danym użytkownikiem.

Dlatego wysyłanie czegokolwiek do kogokolwiek, to złe rozwiązanie. Szanse na dokładne trafienie w „cel” przy stosowaniu takich metod najlepiej można sobie wyobrazić patrząc na poniższy obrazek:

Źródło: http://www.techfeb.com/wp-content/uploads/2011/08/email-subscriber.jpg

Podsumowując, jeżeli chcecie uskutecznić efekty waszych działań i obserwować najwyższe statystyki otwarć, kliknięć i konwersji w poszczególnych kampaniach, to przestrzegajcie następujących zasad:

1) Używajcie mechanizmu zapisu z potwierdzeniem w procesie pozyskiwania subskrybentów;
2) Wysyłajcie ludziom to, co chcą otrzymywać (zgodnie z warunkami subskrypcji);
3) Honorujcie na bieżąco wnioski użytkowników o usunięcie z listy odbiorców;
4) Okresowo usuwajcie adresy, które nie zwracają wskaźników zaangażowania (brak jakichkolwiek statystyk po wysłaniu kilku kampanii);
5) Pozbywajcie się emaili generujących zwrotki do adresata (w szczególności twarde zwrotki).

Stosowanie się do powyższych reguł, to klucz do czystej oraz zaangażowanej bazy odbiorców. Zatem także klucz do sukcesu Waszych kampanii email.

]]> http://www.email-marketing-blog.pl/przepraszam-czy-ktos-mnie-pytal/feed/ 0 http://www.email-marketing-blog.pl/marketingowa-pulapka-na-dane-osobowe/ http://www.email-marketing-blog.pl/marketingowa-pulapka-na-dane-osobowe/#comments Fri, 02 Dec 2011 10:59:43 +0000 Magda Fidos magda.fidos@expertsender.com http://www.email-marketing-blog.pl/?p=2592 Dwa lub trzy lata temu dokonałam zakupu w sklepie firmy Monnari, czego żałuję po dziś dzień. Obowiązywała wówczas promocja i podanie numeru kontaktowego było wymagane, aby wziąć w niej udział. Ot, typowy sposób na łatwe powiększenie bazy odbiorców. Od tamtej pory otrzymuję smsy z informacjami handlowymi od tej firmy. Ponieważ nie byłam już zainteresowana ich ofertą, kasowałam je od razu po otrzymaniu. Pewnego dnia stwierdziłam, że prościej będzie zgłosić prośbę o usunięcie moich danych z listy odbiorców.

źródło obrazka: http://www.insightlive.co.uk/wp-content/uploads/2011/01/trap-300×185.jpg

Ponieważ odpowiedź na systemowego smsa nie jest możliwa, szukałam kontaktu na stronie internetowej Monnari Trade. Firma jest podobno liderem na polskim rynku eleganckiej, markowej odzieży dla kobiet powyżej 30 roku życia. Owszem jest notowana na GPW, ale taktyka przez nią stosowana z pewnością przedstawiają  ją jako jednego z liderów złych praktyk email marketingowych . W zakładce kontakt widnieje ogólny adres emailowy. Po wysłaniu wiadomości z prośbą o wykreślenie moich danych, otrzymałam automatycznego newslettera – odpowiedzi brak. Tym sposobem nie wyrażając zgody zostałam dodana do bazy adresów email. Możecie sobie wyobrazić moją frustrację. Dobrą chwilę zajęło mi znalezienie sposobu na wypisanie się, ponieważ w samym mailu wysłanym z adresu „noreply” oczywiście nie było linka do wypisania się z listy subskrybentów. Niestety… minęły trzy tygodnie, po czym znowu otrzymałam newslettera mimo uprzedniego wypisania się…

Podsumowując, nie tylko nie udało mi się skontaktować z rzeczoną firmą, ale również rozczarowałam się jej praktyką pozyskiwania adresów email. Mam nadzieję, że chociaż niniejszy wpis wpłynie korzystnie na zmianę praktyk w Monnari, lub chociaż będzie przestrogą dla innych jak uniknąć podobnych uchybień…

]]> http://www.email-marketing-blog.pl/marketingowa-pulapka-na-dane-osobowe/feed/ 0 http://www.email-marketing-blog.pl/5-sprawdzonych-sposobow-na-zrujnowanie-dostarczalnosci/ http://www.email-marketing-blog.pl/5-sprawdzonych-sposobow-na-zrujnowanie-dostarczalnosci/#comments Tue, 11 Oct 2011 10:17:42 +0000 Magda Fidos magda.fidos@expertsender.com http://www.email-marketing-blog.pl/?p=2253 Codziennie pracuję nad dobrą reputacją, dostarczalnością i jak najlepszymi wynikami kampanii email marketingowych dla naszych klientów. A co by było, gdyby urządzić zawody, kto straci najszybciej dobre imię swojego dedykowanego serwera wysyłającego? Może znajdzie się chętny do wypróbowania  moich pięciu porad w zaledwie tydzień? Zawsze mnie ciekawiło, jak to jest być po ciemnej stronie mocy…

źródło obrazka: http://images.halloweenmasks.com/darth_vader_helmet_authenti.jpg

1. Coś nowego, starego i pożyczonego, czyli stosowanie starych lub wynajętych/kupionych list

Jeśli lista adresowa nie była używana dłużej niż 12 miesięcy, to obecnie może być listą z nieaktualnymi adresami, „spam trapową” lub „spamową”. O ile wygenerowanie dużej ilości zwrotek typu “użytkownik nie istnieje” po dłuższej przerwie w wysyłce jest zjawiskiem zupełnie naturalnym, nie powinniśmy zapominać o dwóch pozostałych niepożądanych skutkach.

Jeśli Twoje wiadomości kiedyś dostarczały się do folderu Inbox, to po zbyt długiej przerwie w wysyłce bardzo szybko mogą zacząć trafiać do spamu z tego względu, że zarówno pamięć subskrybentów jak i filtrów antyspamowych jest ulotna.

Kolejnym zagrożeniem są nieaktywne adresy mailowe, które przekształcają się w tak zwane spam trapy. Im więcej miodu z honeypots, tym szybciej adresy IP lub domeny wysyłkowe znajdą się na blackliście. Czarny wyszczupla i tym razem uszczupli nam ilość wiadomości akceptowanych przez poszczególnych ISP.

W przypadku list zakupionych sytuacja jest jeszcze bardziej poważna. Zazwyczaj, pomimo gorących zapewnień właściciela na temat jakości listy opt-in, nie można mieć co do niej 100%-owej gwarancji. Listy najczęściej są stare, zbierane harvesterami lub po prostu nie posiadają odpowiednich zgód na przetwarzanie w celach marketingowych. Ponadto, subskrybenci którzy wyrazili zgodę na otrzymywanie korespondencji z jednej firmy i nie doczytali warunków polityki prywatności, która zezwala na udostępnianie adresów email podmiotom trzecim, niekoniecznie chcą otrzymywać oferty z innego źródła. W takiej sytuacji wysoki poziom skarg na wysłane do takich list mailingi oraz bloków jest gwarantowany.

2. “Mi casa es su casa”, czyli dzielone adresy IP

Korzystanie z dzielonych adresów IP niesie za sobą ryzyko dla dostarczalności. Gdy w wyniku złych praktyk emaile jednego nadawcy zaczynają być filtrowane, to często ma to wpływ na wyniki kampanii innego, który korzysta z tych samych IPków do wysyłki swoich mailingów. Należy pamiętać, że dostarczalność Twoich kampanii email jest tak dobra, jak praktyki wysyłkowe najgorszego nadawcy korzystającego z tej samej przestrzeni IPków…

3. Doctor Who, czyli brak uwierzytelniania wiadomości email

Brak, lub niewystarczające uwierzytelnienie nadawcy wiadomości email może prowadzić do wielu nadużyć. Na pierwszy rzut oka dla przeciętnego użytkownika poczty email nie ma żadnej pewności, że email pochodzi od osoby, za którą podaje się nadawca. Phishing, czyli podszywanie się pod godną zaufania osobę lub instytucję w celu wyłudzenia poufnych informacji osobistych to niestety smutna rzeczywistość. Tak, jak tak zwany Joe-job, czyli zasypanie odbiorcy spamem z użyciem cudzego adresu poczty elektronicznej przy jednoczesnym ukrywaniu adresu rzeczywistego nadawcy, w celu zaszkodzenia swojej ofierze. Nie wspomnę już o uwiarygadnianiu przesyłania wirusów przez zastosowanie istniejących adresów ofiary. To wszystko częste przypadki. Aby ustrzec się przed niepożądanymi skutkami takich działań, należy się upewnić, że własne serwery pocztowe uwierzytelniają wszystkie wychodzące wiadomości mechanizmami takimi, jak: SPF, SenderID, DomainKeys czy DKIM.

4. Savoir vivre, czyli brak maila powitalnego…

Jego użycie to nie tylko zabieg kurtuazyjny, ale również zabezpieczający przed ewentualnymi skargami w przyszłości. Dzięki temu przypominamy naszym subskrybentom dlaczego będą otrzymywać komunikację email od nadawcy i czego mogą się po niej spodziewać. Ponadto, prośba dodania nadawcy do listy kontaktów odbiorcy w większości przypadków zagwarantuje nam, że wiadomości nie będą w przyszłości filtrowane do folderu spam.

5. Góry i doliny, czyli niekonsekwencja dziennego wolumenu wysyłek

Dla stałej dostarczalności ważna jest codzienna konsekwencja wysyłanego wolumenu, a co za tym idzie jego stabilny – nie skokowy – wzrost. Niespodziewane zmiany w ilości wysyłanych wiadomości na przestrzeni tygodnia szybko zapalą lampki ostrzegawcze w systemach monitoringu dostawców skrzynek pocztowych. Należy więc tak zaplanować różne typy komunikacji emailowej na przestrzeni tygodnia, aby z powodu wahań wolumenów nie trafić pod lupę filtrów lub czujnych pracowników wspomnianych dostawców. Można to osiągnąć poprzez wsparcie okresowych newsletterów wysyłkami automatycznymi, jak emaile potwierdzające chęć zapisu nowych odbiorców do listy, wiadomościami autoresponder, czy też specjalistycznymi wiadomościami warunkowymi.

Serdecznie zapraszam do (nie)korzystania z powyższych rad, a śmiałków namawiam do podzielenia się swoimi doświadczeniami.

źródło obrazka: http://img.wikio-experts.com/800×600/0/02/44/47/2011-06/3d-red-heart-pierced-with-an-arrow.jpg

Pamiętam, jak miłe na mnie wrażenie zrobiła pierwsza kartka z życzeniami wysłana przez onet.pl.  Nie zdawałam sobie wówczas sprawy jak potoczą się moje losy, a tym bardziej z potęgi marketingu email. Obecnie, gdy jesteśmy zasypywani informacjami i ofertami, mało co przykuwa naszą uwagę, ale bywają momenty szczególne, gdy wręcz czekamy na tę „niezamówioną” komunikację masową. Takim momentem mogą być walentynki. Poniżej znajdziecie emaila, którego dostałam od Profesora z Galicji. Można się spierać, czy to komunikacja masowa, ale odbiorcami byli liczni członkowie stowarzyszenia studentów, a charakter życzeń był bardziej formalny, niż prywatny. Zatem uznajmy, że była to masowa komunikacja email.

Czasem mały gest i prosta forma może wywołać wyjątkowy uśmiech.

Nawet sklep znajdujący się blisko mojego miejsca pracy wiedział, jak szczególny jest to czas. Dla wszystkich tych, którzy spędzili walentynki samotnie,  15 lutego wysłał osładzający gorycz newsletter z dobrą wiadomością. Lidl to na prawdę mądry wybór. Przez żołądek do serca…

Jak widzicie wyczucie czasu jest kluczowe w odniesieniu do daty, czy choćby godziny wysyłki. Wszystko, aby skutecznie przywiązać subskrybenta do marki, która o nim zawsze pamięta. Warto się trochę postarać. Stradivarius poszedł o krok dalej i wysłał zaproszenie na szczególna okazję. Zachęca również do zabrania mojej najlepszej przyjaciółki, aby mi towarzyszyła na Vogue Fashion’s Night w Madrycie. Poczułam się naprawdę wyjątkowo.

Niedawno obchodziliśmy dzień ojca. Powiem wam szczerze, że zawsze mam problem z prezentem dla taty, ale i tym razem mogłam liczyć na wsparcie i pomoc ze strony marketingowców Yves Rocher. Z niewielkim wyprzedzeniem przypomnieli mi o tym szczególnym dniu i zadbali o to, żebym nie pokazała się w domu z pustymi rękoma, mając jednocześnie świadomość dobrze zainwestowanych pieniędzy. Sztuką jest prowadzenie nienarzucającej się kampanii email marketingowej, a już mistrzostwem, gdy subskrybenci sami oczekują kolejnego maila od zaprzyjaźnionej marki i są zadowoleni z zakupów.

Mam nadzieję, że udało mi się wywołać uśmiech na waszych twarzach i zmieniliście choć trochę spojrzenie na email marketing. Może nawet tak, jak część moich znajomych nie będziecie już utożsamiać tego typu kampanii ze spamem.

]]> http://www.email-marketing-blog.pl/newlsletter-na-kazda-okazje/feed/ 0 http://www.email-marketing-blog.pl/spamerskie-naduzycia/ http://www.email-marketing-blog.pl/spamerskie-naduzycia/#comments Tue, 18 Jan 2011 13:55:29 +0000 Paulina Miętkiewicz verywildberry@gmail.com http://www.email-marketing-blog.pl/?p=1673 Od dłuższego czasu zauważam zmiany w ilości spamu w moich skrzynkach odbiorczych. Z ciekawością muszę stwierdzić, że coraz mniej niezamówionych wiadomości wpada do moich prywatnych skrzynek, a coraz więcej na adresy służbowe.

Nie jest to jednak typowy spam starający się wcisnąć mi viagrę czy rolexa. Nic z tych rzeczy! Jest to bardziej inteligentny i przemyślany spam, pochodzący z wiarygodnego źródła.

Mój służbowy adres email można znaleźć w sieci. Nie oznacza to jednak, że wyrażam zgodę na otrzymywanie niezamówionych informacji handlowych. Mówi o tym ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. Nr 144 poz. 1204), dalej Ustawa. Zgodnie z jej przepisami niedozwolone jest przesyłanie jakiejkolwiek informacji handlowej, jeśli nie została ona wyraźnie zamówiona przez adresata.

Dodatkowo, Ustawa mówi, iż domniemanie zgody na działania marketingowe (spowodowane np. dostępnym w sieci adresem) na podstawie art. 23 ust. 4 pkt 1 w zw. z ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych jest całkowicie nieuprawnione w kontekście reklamy elektronicznej.

Ustawa nie rozróżnia kont prywatnych od firmowych i chroni wszystkie bez różnicy. Zgoda na przesyłanie informacji handlowych musi być wyrażona przez użytkownika każdego konta email, np. w formie deklaracji na stronie WWW.

Na co można sobie pozwolić, to jedynie przesłanie zapytania z prośbą o wyraźnie zgody na przesłanie oferty handlowej. Jednak polskie firmy idą o krok dalej  i do owego zapytania dorzucają ofertę handlową lub dodają informacje, które same w sobie są już ofertą handlową i promują daną markę lub produkt.

Ja jednak notorycznie otrzymuję wiadomości, w których polskie firmy piszą, iż chronią i szanują moją prywatność, dlatego wysyłają mi zapytanie z prośbą o wyrażenie zgody na przesłanie oferty (ang. permission marketing), a pod spodem zamieszczają konkretne oferty! Co więcej, w większości przypadków nie otrzymuję żadnej odpowiedzi, gdy odpisuję na taką wiadomość z prośbą o informację jak został pozyskany mój adres email. Rzadko zdarza się, że otrzymuję jakąkolwiek odpowiedź, a jeśli już, to przeważnie jest to banał mówiący o tym, iż adres pochodzi z ogólnodostępnych źródeł w Internecie. Cóż.. według mnie takie działanie dalekie jest od szanowania mnie i mojej prywatności.

Poniżej klika przykładów:

Tutaj mamy najpierw informację o tym, iż nasza prywatność jest szanowana. Następnie mamy oferty z cenami. Pod nimi prośbę o wyrażenie zgody na przesłanie oferty, która w mojej skromnej opinii znajduje się wyżej. A jeszcze pod tym, mamy zaraz informację, że jeśli nie chcemy otrzymywać ofert, to odeślijmy wiadomość zwrotną o treści NIE i nasz adres zostanie usunięty z bazy! Oczywiście pomimo kilku maili, nie dowiedziałam się jak mój adres znalazł się w bazie…

Od: Cisco@eip.pl

Temat: Świąteczna wyprzedaż Cisco w EIP

Następnie jeden z bardziej nieustępliwych „inteligentnych spamerów”. Tutaj nie ma nawet prośby o wysłanie oferty, ani typowej papki o szanowaniu mojej prywatności. Od razu otrzymałam ofertę. Od tej jakże uprzejmej firmy, otrzymałam odpowiedź, że mój adres został pozyskany ze źródeł ogólnodostępnych w Internecie. Byłam bardziej dociekliwa i chciałam wiedzieć, jakie to źródła, niestety nie otrzymałam informacji zwrotnej. Natomiast w zamian, dostałam jeszcze kilka takich maili z ofertą. Najwyraźniej uznali, że odpisując na ich wiadomość, wyrażam zainteresowanie ich jakże kuszącą ofertą.

Od: KurierUS

Temat: Kupuj w USA a my wyślemy Twoje zakupy BEZPŁATNIE….

A to mój faworyt! Mamy tutaj szanowanie prywatności, prośbę o możliwość przesłania oferty, same oferty, a do tego elementy graficzne z moich własnych maili. Czegóż chcieć więcej! W skrócie: ubaw po pachy!

Od: Sunny4you.pl

Temat: włoskie Dolomity za 515 PLN, Sylwester w Pradze za 599 PLN w cenie bal karnawałowy! Oferta szyta na miarę specjalnie dla Państwa!

Zastanawiam się, czy takie działania polskich firm i ten „inteligentny spam”, to świadome działanie czy może wynika to z nieznajomości przepisów lub poziomu email marketingu w Polsce. Kilka tygodni temu brałam udział w szkoleniu z ochrony danych osobowych. Gdy prowadzący opowiadał o tym, jak wiele dużych i szanujących się firm stosuje wyżej opisaną praktykę, to skłaniałabym się jednak ku teorii, że jest to wina braku wiedzy o email marketingu. Sama spotykam się z tym na co dzień w mojej firmie. Może rozwiązaniem byłby masowy kampania uświadamiająca? Czy Polska zawsze musi być w tyle?

]]> http://www.email-marketing-blog.pl/spamerskie-naduzycia/feed/ 4 http://www.email-marketing-blog.pl/przeslij-dalej-i-nie-zapomnij-o-identyfikacji/ http://www.email-marketing-blog.pl/przeslij-dalej-i-nie-zapomnij-o-identyfikacji/#comments Fri, 17 Dec 2010 12:26:39 +0000 Paulina Miętkiewicz verywildberry@gmail.com http://www.email-marketing-blog.pl/?p=1574 Konkursy i promocje w email marketingu są świetnym krótkoterminowym motywatorem i działają jak zastrzyk adrenaliny na twoją listę. Przy okazji mogą posłużyć jako narzędzie do poszerzenia bazy. Jednym ze sposobów w tym przypadku jest MGM (Member Gets Member), czyli polecanie znajomym. Polega to na tym, że osoba biorąca udział w konkursie poleca go swoim znajomym  poprzez podanie ich adresów email.

Tę technikę postanowił zastosować Signal w swoim konkursie „Signal White Now”, w którym to osoby zgłaszające się do konkursu mogły powiadomić znajomych o tej zabawie i zaprosić ich do przyłączenia się.

Ja sama nie jestem wielką fanką marki Signal i w trosce o moje zęby pomaga mi dbać konkurencja, jednakże w dość podejrzany sposób dowiedziałam się o konkursie.

Otóż pewnego ranka na adres mojej skrzynki firmowej, który nie jest nigdzie ani wykorzystywany ani publikowany, przyszła poniższa wiadomość:

Temat: Pomóż mi wygrać wycieczkę

Nadawca: Signal White Now [noreply@http://signalwhitenow.pl]

Mocno zdziwiona, zdecydowałam się zapytać Signal w jaki sposób pozyskali ten email. Kliknęłam więc na „Reply”, ale to spowodowało, że zdziwiłam się jeszcze bardziej, gdyż adres z którego przyszła wiadomość był typem „no-reply”. Pod wiadomością również nie było żadnej informacji czy wysyłka została przeprowadzona na zlecenie konkretnej firmy, która może posiadać w swojej bazie mój adres, ani też nie było śladu linku “unsubscribe”.

Zmotywowana do rozwikłania zagadki kliknęłam w CTA, podwyższając tym samym Signalowi CTR, by znaleźć formularz lub adres kontaktowy. I udało mi się! Jednak muszę przyznać, że jak na tak znaną i poważaną markę jak Signal, adres był co najmniej nieprofesjonalny, bo nie zawierał nawet domeny firmowej. Został bowiem założony na bezpłatnym Gmailu:

Konkurs.signalwhitenow@gmail.com

Napisałam zatem na ten adres oraz do samego Unilevera. Dopiero po ponowieniu zapytania, otrzymałam pierwszą wiadomość od Unilever, a kolejną od konkurs.signalwhitenow@gmail.com.

Okazało się, iż mój email został podany przez kogoś na stronie konkursu w formularzu, który umożliwiał informowanie znajomych o zabawie:

Pomysł świetny, tylko szkoda, że Signal nie dopracował szczegółów. Wiadomość, jaka powinna przyjść do osób, których adres został podany na stronie przez znajomych, powinna zawierać informację skąd ów adres został pozyskany i dlaczego otrzymujemy właśnie tę wiadomość. Tak przynajmniej nakazują dobre praktyki FTAF (forward to a friend). Przykład poniżej:

Alternatywnie można skonfigurować odpowiednie narzędzie, ukazujące adres osoby polecającej/wysyłającej jako nadawcę:

Mierzmy siły na zamiary. Dobrą kampanię email marketingową cechuje dbałość o szczegóły a brak domeny firmowej w najlepszym wypadku spowoduje tylko wizytę u dentysty z dziurą w zębie a nie spadek wiarygodności firmy. Życzymy powodzenia w przyszłości!

Oczywiście same zasady konkursu nie są najistotniejsze dla organizatora. Zarówno jego charakter, jak i treść mają przede wszystkim przyciągnąć potencjalnych konsumentów. Uda się?

Trudno o jednoznaczną odpowiedź, natomiast wiadomo, co może przeszkodzić w wypełnieniu założonego planu – szczegóły. To one bardzo często decydują o tym, jak postrzegamy innych, a zatem przekładają się na nasze decyzje przy wyborze marki danego produktu.

Błąd, trudno orzec czy zamierzony, wita nas już na poziomie rejestracji. Spójrzcie poniżej:

Wyraźnie widać osiem pól z danymi do uzupełnienia. Domyślnie tylko numer telefonu jest opcjonalny i właśnie tu tkwi problem. System uniemożliwił mi bowiem zarejestrowanie się bez podania tego atrybutu. Jeśli jest to zabieg celowy, to źle świadczy o autorze. Zresztą nawet gdyby powstał przypadkowo, to powinien zostać zauważony i usunięty przed startem kampanii.

Po wypełnieniu formularza zaczekałem aż email potwierdzający trafi na moje konto w Gmail. Owszem trafił, aczkolwiek do folderu ze spamem. Kliknięcie w odnośnik przekierowało do głównej strony, a tam komunikatu o pomyślnym zakończeniu aktywacji próżno szukać. Widać uznano to za zbędną „oczywistość”.

Za kolejną wpadkę należy uznać widoczną na powyższym zdjęciu stopkę z gadzim okiem po środku. Lepiej było ją osadzić na stałe w strukturze strony. Obecnie posiada duży rozmiar i jest interaktywna, zatem na części monitorów z niskimi rozdzielczościami przesłoni większą część ekranu. Zmiany jej pozycji można dokonać za pomocą suwaka, którym jednakże steruje się dość niewygodnie.

Pomimo niedoróbek sam pomysł jest zdecydowanie dobry, dlatego kampania zapewne zrealizuje założenia autorów i pozyska nowych klientów. Efektowna reklama zazwyczaj przyciąga uwagę i właśnie w tym elemencie należy szukać sukcesu.

Źródło: http://www.marketingwithmiles.com/post-images/marketing_mistakes.jpg

Jakie konsekwencje mogą z tego wyniknąć? Wszystko zależy od kategorii błędu. Problemy z ortografią narażą nas co najwyżej na rozbawienie odbiorcy oczywiście pod warunkiem, że bardzo rzadko się zdarzają. Chyba, że będzie to casus “śnierzycy”…

Tymczasem przesłanie choćby nieaktywnych odnośników może skutkować posądzeniem o brak kompetencji, czego każdy marketer musi się wystrzegać za wszelką cenę. Raz popełniony błąd tego kalibru mógłby zniszczyć reputację, która była budowana latami. Pozwólcie, że pominę wcześniej opublikowane przykłady zapominania o polu ukrytej kopii i wysyłaniu dziesiątek adresów email w nagłówku wiadomości do każdego odbiorcy (czytaj: Świąteczne życzenia firmowe bez ukrytych odbiorców) oraz o brakujących plikach graficznych w jej strukturze (czytaj: odLOT niekontrolowany). Przy okazji zdecydowałem się na prosty podział tematyczny:

1. Tekst

Poważnej pomyłki nie ustrzegł się jeden z dystrybutorów sprzętu takiego giganta jak Adidas. Oto email, który stamtąd otrzymałem:

Jak widać na załączonym powyżej obrazku adres docelowy jest ewidentnie niewłaściwy. W jego miejscu powinien znajdować się email subskrybenta, czyli mój. Nie przypominam sobie jednak, abym ostatnio dostał angaż w tej korporacji ;)

2. Grafika

Niniejszy newsletter stanowi idealny przykład, jak można popsuć ciekawy design poprzez niewłaściwie przygotowaną grafikę:

Nawet osoby ze słabszym wzrokiem zauważą, że wiadomość składa się z kilku części. Tak nieudolnie je połączono, że widać różne odcienie koloru, który zapewne miał stanowić jednolite tło. Ponadto grafik nie zadbał równomiernie o ostrość. Z tego powodu górna i lewa część posiadają wokół siebie wyraźną otoczkę rozmytych barw. Trudno powiedzieć czy to efekt pośpiechu czy też niedopatrzenia, ale zdecydowanie działa na niekorzyść nadawcy. Tylko CTA nadrabia wpadkę, dzięki czemu istnieje spora szansa na wyrozumiałość klienta. Szkoda, bo email prezentowałby się znacznie lepiej, gdyby należycie zadbano o jego wygląd.

3. Treść

To dość osobliwe przypadki i właśnie jednym z nich chciałbym się z Wami podzielić:

Wstępnie można odnieść wrażenie, że wszystko jest w porządku i nie ma się do czego przyczepić. Jednakże ja zwracam uwagę na szczegóły i nie mogłem sobie darować ;)

Spójrzcie drodzy czytelnicy na nominały banknotów i walutę. W dobie rosnącego wpływu euro na naszym kontynencie i wciąż będącej w obiegu złotówki, autor mógł wybrać jedną z nich lub przykładowo podkreślić zalety rynku amerykańskiego. O ile z jednej strony wybór waluty jest dyskusyjny, to z drugiej trudno wyjaśnić bardzo niskie nominały. Zachęcanie do założenia sklepu internetowego z jednocyfrowym plikiem banknotów w dłoni nie wzbudza optymizmu, ani nadziei na osiągnięcie sukcesu.

Błędy w email marketingu to otwarty temat. Z pewnością posiadacie własne przykłady. Podzielcie się proszę doświadczeniem nt. dowolnych pomyłek. Szczególnie mile widziane będą te rzadko spotykane. Każdy może wnieść coś ciekawego do dyskusji. Liczymy na Was…

W email marketingu mają one dużo szersze znaczenie. Klient (subskrybent) jest równie ważny, jak sposoby jego pozyskiwania. Cel nie może jednak uświęcać wszelkich środków wbrew innemu powiedzeniu.

Źródło: http://crystalclearbuzz.com/wp-content/uploads/2009/07/target-customer1-233×300.jpg

Nie wszyscy marketerzy trudnią się pozyskiwaniem odbiorców swoich wiadomości w sposób zgodny z ogólnie przyjętymi normami, szczególnie prawnymi. Nawiązując do Ustawy o Świadczeniu Usług Drogą Elektroniczną z 2002 roku zabronione jest wysyłanie informacji komercyjnych do osób, które nie wyraziły na nie zgody lub same o te informacje nie zabiegały.

Jak zatem może wyglądać prośba o uzyskanie wymaganej zgody? Przykład poniżej:

Oczywiście wygląd treści zapytania, to kwestia osobistej inwencji nadawcy. Ważne jednak, aby była przejrzysta i umożliwiała odbiorcy podjęcie konkretnej decyzji. Co więcej, według art. 4 § 1 Ustawy zgoda nie może być domniemana, a zatem zapewnienia nadawcy, że uzyskał od kogoś zgodę ustną nie wystarczą. Dokładnie opisuje to art. 10, a niedostosowanie się do jego postanowień jest równoznaczne z dopuszczeniem się czynu nieuczciwej konkurencji. Takie działanie podlega karze grzywny (art. 24 § 1), aczkolwiek wyłącznie na wniosek pokrzywdzonego.

Istnieje wiele różnych możliwości budowania baz adresowych. Niestety znaczna część przekracza lub niebezpiecznie zbliża się do granicy dopuszczalnych metod. Sam z doświadczenia przypominam sobie sytuację, w której jeden z kontrahentów wysłał newsletter m.in. do mojego ówczesnego przełożonego. Problem polegał na tym, że w polu „Do:” zamieścił wszystkie adresy subskrybentów, z którymi nawiązał wcześniej współpracę. Te z kolei stały się widoczne dla każdego odbiorcy feralnej wiadomości. Pytanie ilu z nich zaczęło wykorzystywać przypadkowo zdobytą bazę danych do własnych celów marketingowych (wiem, że co najmniej jeden).

PS. Wszystkich dociekliwych czytelników muszę rozczarować – nie byłem to ani ja, ani mój przełożony ;)

Trudno w to uwierzyć, ale nieumyślne zamieszczanie dziesiątek, a nawet setek adresów w widocznym polu odbiorcy wcale nie należy do rzadkości (czytaj: Świąteczne życzenia firmowe bez ukrytych odbiorców). Zdecydowanie bardziej popularnym zabiegiem jest „polowanie” na adresy w Sieci. Zdarzyło Ci się otrzymać niezamówiony email z domeny niewiadomego pochodzenia? Bardzo możliwe, że ktoś zdobył Twoje dane nielegalnie i wykorzystał je niezgodnie z prawem. Najlepiej zatem w wiadomości zwrotnej zażądać zaprzestania dalszej wysyłki. W skrajnych przypadkach można zgłosić sprawę odpowiednim organom ścigania, ale zdarza się to przeważnie w sytuacjach uporczywego nękania wiadomościami. Znakomita większość nadawców, nawet tych pozyskujących adresy nielegalnie, dostosowuje się do żądań odbiorców mając świadomość finansowych konsekwencji.

Poza tym tak zdobyte adresy niosą ze sobą ryzyko dla samego „łowcy”. Wielu dostawców skrzynek pocztowych (ISP) stawia wirtualne, specjalnie przygotowane pułapki, tzw. „spamtraps”. Są to nieaktywne adresy, które po próbie wykorzystania ich do wysyłki dają dostawcy powód do zablokowania całego ruchu pochodzącego od pechowców, którzy w nie „wpadli”.

Źródło: http://www.makeuseof.com/images/email-trap.jpg

W nawiązaniu do maksym wymienionych we wstępie należy podkreślić, że szacunek dla potencjalnego klienta obowiązuje na długo przed rozpoczęciem faktycznej kolaboracji. Jeżeli chcemy być odbierani jako profesjonaliści, to dbajmy o higienę list adresowych i przejrzystość zasad, które pozwolą nam je rozbudowywać w sposób zgodny z powszechnie obowiązującym prawem.

Tematem niniejszego wpisu nie jest ocenianie samego procesu tworzenia tego typu środków perswazji, aczkolwiek spojrzenie na nie od strony ilościowej.

Tu od razu pojawia się pytanie: mniej czy więcej?

Źródło: http://www.faqs.org/photo-dict/phrase/334/scales.html

Które rozwiązanie uważacie za bardziej skuteczne? Dla ułatwienia podam różniące się od siebie przykłady.

Poniższy email został rozesłany poprzez Panoramę Internetu do użytkowników kont w domenie epf.pl:

Jak widać, liczba “Call To Action” jest znacząca. Nie od razu wiadomo, który link najlepiej wybrać i co nam właściwie oferują.  Nasze zmysły atakują jedynie obniżki cenowe. Z drugiej jednak strony ma to tę zaletę, że może zachęcić użytkowników do kilku kliknięć, co jest teoretycznie bardziej pożądane.

Kolejny email, to przykład prostego i stonowanego komunikatu. W oczy rzuca się brak szczegółowych informacji. Należy jednocześnie podkreślić, iż użytkownik w zamian otrzymuje jasny przekaz. Przyciąga on bowiem i koncentruje uwagę na treści najbardziej interesującej nadawcę, w tym przypadku luksusowym ośrodku Wynn (hotel i kasyno w Las Vegas):

Prostota nie jest jednak wskazana w każdej sytuacji. Myślę, że bezsprzecznie warto urozmaicać wysyłane wiadomości. Bogata treść przyda się chociażby w momencie, gdy staramy się o uwagę „świeżych” klientów, którzy mogą niechętnie patrzeć na niedostateczną ilość informacji.

Nie chciałbym, aby podsumowanie zamknęło temat, dlatego po prostu Was zapytam:

Czy większa ilość “CTA” w wiadomościach zwiększa zainteresowanie i prawdopodobieństwo kliknięcia odbiorcy, a może wprost przeciwnie, zniechęca i uniemożliwia osiągnięcie założonego celu przez nadawcę…?