Polowanie na subskrybenta

„Klient nasz pan”, „Klient ma zawsze rację” – któż nie zna i przynajmniej w teorii nie uznaje za słuszne tych zwrotów…

W email marketingu mają one dużo szersze znaczenie. Klient (subskrybent) jest równie ważny, jak sposoby jego pozyskiwania. Cel nie może jednak uświęcać wszelkich środków wbrew innemu powiedzeniu.

Źródło: http://crystalclearbuzz.com/wp-content/uploads/2009/07/target-customer1-233×300.jpg

Nie wszyscy marketerzy trudnią się pozyskiwaniem odbiorców swoich wiadomości w sposób zgodny z ogólnie przyjętymi normami, szczególnie prawnymi. Nawiązując do Ustawy o Świadczeniu Usług Drogą Elektroniczną z 2002 roku zabronione jest wysyłanie informacji komercyjnych do osób, które nie wyraziły na nie zgody lub same o te informacje nie zabiegały.

Jak zatem może wyglądać prośba o uzyskanie wymaganej zgody? Przykład poniżej:

Oczywiście wygląd treści zapytania, to kwestia osobistej inwencji nadawcy. Ważne jednak, aby była przejrzysta i umożliwiała odbiorcy podjęcie konkretnej decyzji. Co więcej, według art. 4 § 1 Ustawy zgoda nie może być domniemana, a zatem zapewnienia nadawcy, że uzyskał od kogoś zgodę ustną nie wystarczą. Dokładnie opisuje to art. 10, a niedostosowanie się do jego postanowień jest równoznaczne z dopuszczeniem się czynu nieuczciwej konkurencji. Takie działanie podlega karze grzywny (art. 24 § 1), aczkolwiek wyłącznie na wniosek pokrzywdzonego.

Istnieje wiele różnych możliwości budowania baz adresowych. Niestety znaczna część przekracza lub niebezpiecznie zbliża się do granicy dopuszczalnych metod. Sam z doświadczenia przypominam sobie sytuację, w której jeden z kontrahentów wysłał newsletter m.in. do mojego ówczesnego przełożonego. Problem polegał na tym, że w polu „Do:” zamieścił wszystkie adresy subskrybentów, z którymi nawiązał wcześniej współpracę. Te z kolei stały się widoczne dla każdego odbiorcy feralnej wiadomości. Pytanie ilu z nich zaczęło wykorzystywać przypadkowo zdobytą bazę danych do własnych celów marketingowych (wiem, że co najmniej jeden).

PS. Wszystkich dociekliwych czytelników muszę rozczarować – nie byłem to ani ja, ani mój przełożony ;)

Trudno w to uwierzyć, ale nieumyślne zamieszczanie dziesiątek, a nawet setek adresów w widocznym polu odbiorcy wcale nie należy do rzadkości (czytaj: Świąteczne życzenia firmowe bez ukrytych odbiorców). Zdecydowanie bardziej popularnym zabiegiem jest „polowanie” na adresy w Sieci. Zdarzyło Ci się otrzymać niezamówiony email z domeny niewiadomego pochodzenia? Bardzo możliwe, że ktoś zdobył Twoje dane nielegalnie i wykorzystał je niezgodnie z prawem. Najlepiej zatem w wiadomości zwrotnej zażądać zaprzestania dalszej wysyłki. W skrajnych przypadkach można zgłosić sprawę odpowiednim organom ścigania, ale zdarza się to przeważnie w sytuacjach uporczywego nękania wiadomościami. Znakomita większość nadawców, nawet tych pozyskujących adresy nielegalnie, dostosowuje się do żądań odbiorców mając świadomość finansowych konsekwencji.

Poza tym tak zdobyte adresy niosą ze sobą ryzyko dla samego „łowcy”. Wielu dostawców skrzynek pocztowych (ISP) stawia wirtualne, specjalnie przygotowane pułapki, tzw. „spamtraps”. Są to nieaktywne adresy, które po próbie wykorzystania ich do wysyłki dają dostawcy powód do zablokowania całego ruchu pochodzącego od pechowców, którzy w nie „wpadli”.

Źródło: http://www.makeuseof.com/images/email-trap.jpg

W nawiązaniu do maksym wymienionych we wstępie należy podkreślić, że szacunek dla potencjalnego klienta obowiązuje na długo przed rozpoczęciem faktycznej kolaboracji. Jeżeli chcemy być odbierani jako profesjonaliści, to dbajmy o higienę list adresowych i przejrzystość zasad, które pozwolą nam je rozbudowywać w sposób zgodny z powszechnie obowiązującym prawem.